Халиков, Альфред Хасанович
| Альфред Хасанович Халиков | |
|---|---|
| | |
| Шочмо кече | 1929 ий 30 ага |
| Шочмо вер | Курманаево ял, Чистополь кантон, Татар АССР (кызыт Нурлат район, Татарстан) |
| Колымо кече | 1994 ий 24 сӱрем (65 ий) |
| Колымо вер | Озаҥ, Татарстан Республик, Россий |
| Эл |
|
| Шанче алан | археологий, татар калыкын историйже |
| Паша вер | |
| Образований | |
| Шанче степень | историй шанче доктор |
| Шанче званий | профессор |
| Тунемшыже-влак |
В. В. Никитин, К. А. Руденко |
| Награде ден премий-влак | |
Халиков Альфред Хасанович (1929 ий, май тылзын 30-шо кечыже, Татар АССР, Чистополь кантон, Курманаево ял — 1994 ий, июль тылзын 24 кечыже, Россий, Татарстан Республик, Озаҥ) — совет да российысе историк, археолог, татар калыкын историйже шотышто шуко пашан авторжо. Историй шанче доктор, профессор.
Илыш корныжо
1929 ийын май тылзын 30-шо кечынже Татар АССР, Чистополь кантон[1], Курманаево ялыште шочын. 1947 ийыште Озаҥыште кыдалаш школым тунем пытарымеке, Озаҥ кугыжаныш университетын историй-филологий факультетыш тунемаш пурен, тудым 1952 ийыште визытан дене тунем пытарен[2].
Студент улмыж годымак, 1951 ийыште, СССР Шанче Академийын Озаҥысе филиалын Йылме, сылнымут да историй институтышкыжо пашаш налыныт, тушто 1994 ий марте пашам ыштен: директорын алмаштышыже (1962 ий гыч), археологий пӧлкам вуйлатыше (1965—1988), тӱҥ шанче пашаеҥ (1990—1994)[3].
1955 ийыште «Озаҥысе юл кундемын той курым годсо калыкын историйже» теме дене кандидатлык диссертацийым, 1966 ийыште — «Кокла Юл кундем кӱ да той курым годым» теме дене докторлык пашам арален[2].
1957 ий гыч Озаҥ университетыште туныктен, профессор (1968). Археологийын общий курсшым да «Кокла Юлын да Урал воктенсе калык-влакын этногенезышт» спецкурсым лудын. Тудын тыршымыжлан кӧра 1978 ийыште университетыште археологий тоштер угыч почылтын[4].
Шанче пашаже
1951 ий гыч Юл-Чолман кундемыште кӱ курым жап гыч кокла курым марте археологий памятник-влакым шымлен.
Марий (1956—1960)[5], Татар, Билярысе да моло археологий экспедиций-влакын пашаштым вуйлатен, Куйбышевысе, Нижнекамскысе, Чебоксарысе ГЭС-влакын вӱд йымалне кодшо мландыштым шымлен.
Юл-Чолман кумдыкышто кӱ курымысо археологий, Эрвел Европысо финн-угор да тюрк калык-влакын, Юл-Чолман Булгарийын, Шӧртньӧ Ордан, Озаҥ ханствын, Озаҥ олан археологий да этнотӱвыра историйышт шотышто паша-влакын авторжо.
«Татарстан Республикын археологий картшым» (1981—1990), Билярыште да тудын йыр улшо кундемлаште, Озаҥ кремльыште, Елабугышто тоштер-заповедник-влакым ышташ тӱҥалше-влак кокла гыч иктыже[2].
Юл-Чолман археологийыште первобытный да кокла курымласе шанче школым ыштыше.
Тудын тунемшыже-влак коклаште — П. Н. Старостин, Е. П. Казаков, Р. Г. Фахрутдинов, Р. С. Габяшев, В. С. Патрушев, С. В. Кузьминых, Ф. Ш. Хузин, Р. Ф. Шарифуллин, В. В. Никитин, Б. С. Соловьёв, С. В. Большов, В. Н. Марков, А. Г. Ситдиков да молат.
Шарнымаш
Альфред Халиковын лӱмжым Озаҥыште, Билярск да Курманаево селалаште урем-влаклан пуэныт.
2014 ий гыч Халиковын лӱмжым Татарстан Республикысе Шанче Академийын посна структур подразделенийже — «А. Х. Халиков лӱмеш Археологий институт» нумалеш.
1999 ий гыч Озаҥыште да Юл кундемысе олалаште Халиковым шарныме лӱмеш шанче лудмаш-влак эртаралтыт.
Чаплӱм ден суаптарже-влак
- ТР Шанче Академийын йыжъеҥ-корреспондентше (1992)
- Татар АССР шанчын сулло пашаеҥже (1974)
- Шанче да технике шотышто Татарстан Республикын Кугыжаныш премийжын лауреатше (1994, колымыж деч вара)[6]
Тӱҥ паша-влак
- Халиков А. Х. Древняя история Среднего Поволжья / АН СССР. Ин-т языка, литературы и истории им. Г. Ибрагимова. — М.: Наука, 1969. — 396 с. — 1850 экз.
- Волго-Камье в начале эпохи раннего железа (VIII—VI вв. до н. э.). М., 1977. 264 с.;
- Происхождение татар Поволжья и Приуралья. Казань, 1978. 160 с.;
- Приказанская культура // САИ. 1980. Вып. 1-24. 128 с.;
- Волжские ананьинцы (Старший Ахмыловский могильник) (совместно с В. С. Патрушевым). М., 1982. 277 с.;
- Татарский народ и его предки. Казань, 1989. 220 с.;
- Буртасы и их историко-археологическое определение // Вопросы этнической истории Волго-Донья в эпоху средневековья и проблема буртасов. Пенза, 1990. С. 88-97[7];
- Халиков А. Х. Монголы, татары, Золотая Орда и Булгария / АН Татарстана. — Казань: Фэн, 1994. — 168 с.
Палемдымаш
- ↑ Кызыт Нурлат район, Татарстан Республик.
- ↑ 1 2 3 Халиков Альфред Хасанович. Большая российская энциклопедия. Тергыме кече: 26 ага 2024.
- ↑ Халиков Альфред Хасанович. Татарская энциклопедия. Тергыме кече: 26 ага 2024.
- ↑ [1] Архивысе копий 15 шыжа 2008 гыч Биография А. Х. Халикова на ресурсе «Археологи — исследователи Казани»
- ↑ Иванов А. И. А. Х. Халиков и изучение эпохи бронзы в Марийском Поволжье // Поволжская археология : журнал. — 2016.
- ↑ Казанский летописец Альфред Халиков. Тергыме кече: 20 сорла 2009. Архивлыме 19 кылме 2015 ий.
- ↑ Халиков Альфред Хасанович — "Отечественные этнографы и антропологи. XX век". ethnographica.kunstkamera.ru. Тергыме кече: 16 пеледыш 2022.
Литератур
- Халиков, Альфред Хасанович / Кузьминых С. В. // Уланд — Хватцев. — М. : Большая российская энциклопедия, 2017. — С. 728. — (Большая российская энциклопедия : [в 35 т.] / гл. ред. Ю. С. Осипов ; 2004—2017, т. 33). — ISBN 978-5-85270-370-5.
- Кузьминых С. В., Старостин П. Н., Хузин Ф. Ш., А. Х. Халиков. Казань, 1999 (библ.)
- А. Х. Халиков — учёный и учитель. Казань, 2009;
- Напольских В. В. Место трудов А. Х. Халикова в историографии проблем уральской предыстории // Интеграция археологических и этнографических исследований. Казань — Омск, 2010. С. 17-20
- Хузин Ф. Ш., Хамидуллин Б. Л., А. Халиков. Казань, 2015.
Кылвер-влак
- Ага тылзын 30 кечынже шочшо-влак
- 1929 ийыште шочшо-влак
- Алфавит почеш персоналий-влак
- Нурлат районышто шочшо-влак
- Сӱрем тылзын 24 кечынже колышо-влак
- 1994 ийыште колышо-влак
- Озаҥыште колышо-влак
- Озаҥысе университетын туныктышыжо-влак
- Историй шанче доктор-влак
- Татар АССР-ысе шанчын сулло пашаеҥже-влак
- Татарстан Республикысе шанче да технике аланыште кугыжаный премийын лауреатше-влак
- Алфавит почеш шанчыеҥ-влак