Горяев, Николай Константинович
| Николай Константинович Горяев | |||
|---|---|---|---|
 | |||
| Шочмо кече | 1875 ий 12 пеледыш | ||
| Шочмо вер | Тюмень | ||
| Колымо кече | 1943 ий 9 сӱрем (68 ий) | ||
| Колымо вер | Озаҥ | ||
| Эл |
 Россий империй СССР |
||
| Шанче алан | терапий | ||
| Паша вер | Озаҥысе университет | ||
| Образований | |||
| Шанче степень | медицине доктор (1910) | ||
| Шанче званий | профессор | ||
| Шанче вуйлатыше | Н. А. Миславский | ||
| Палыме | Гематологийлан негызлыше-влак кокла гыч иктыже | ||
| Награде ден премий-влак |
|
||
Николай Константинович Горяев (1875 ий 12 июнь — 1943 ий 9 июль) — российысе совет терапевт, медицине шанче доктор (1910), профессор (1918), РСФСР да Татар АССР-ын сулло шанче пашаеҥже (1940), Паша Талешке (1933).
Илыш корныжо
Николай Горяев 1875 ий 12 июньышто Тюмень олаште курыкысо пашазын ешыштыже шочын. 1894 ийыште Оренбург гимназийым шӧртньӧ медаль дене тунем пытарен[1]. 1902 ийыште Москосо университетын медицине факультетшым тунем пытарен. Озаҥысе университетыште гематологий лабораторийыште лаборантлан да госпиталь терапий кафедрын ординаторжылан тыршен[2]. Руш-япон сар жапыште мобилизоватлалтын, Омскысо сар госпитальыште лекарьлан служитлен. 1906 ий шыжым Озаҥысе университетыш пӧртылын. 1910 ийыште «Материалы к вопросу о движениях и иннервации селезёнки» (шанче вуйлатыше Н. А. Миславский) теме дене докторлык диссертацийым арален. 1911—1912 ийлаште Германийыште да Австрийыште йотэлысе командировкышто лийын[3]. 1913 ий гыч — Озаҥ университетысе факультет терапий кафедрын приват-доцентше. 1920 ий гыч — кафедрым вуйлатыше. Терапевт-влакын Пӱтынь ушемысе обществын правленийын, «Клиническая медицина» да «Озаҥысе медицине журнал» журналлаште редколлегийын йыжъеҥже[2].
Россий гематологийым негызлыше-влак кокла гыч иктыже. Пуымо вартышыште клеткым шотлен лукмо йӧндартышым темлен, тиде йӧн Горяевын Камерыже лӱмым налын. Гематологий атласым чоҥен. Икмыняр пашажым Банти синдромым шымлымылан да гемолитий анемийым хирургийын йӧнжӧ дене эмлымылан пӧлеклен. Кумыс дене эмлымылан тӱткышым ойырен[2].
Горяевын тунемшыж-влак коклаште профессор-влак В. И. Катеров, И. И. Цветков, Л. И. Коробков, Р. М. Ахрем-Ахремович, Ш. И. Ратнер, К. А. Дрягин[3]. Профессор А. Г. Терегуловын шарнымыж почеш, «профессор Горяев лектор семын кугун чапланен; кажне лекций шанче шинчымаш дене негызлалтын да жаплан келшыше йодмаш дене чоҥалтын, тиддеч посна, тудо шке поян илыш умылымашыж дене палдарен»[3].
Серыме пашаже-влак
- Двухсотлетие русской горной промышленности. — Пермь, 1900. — 202 с.
- Материалы к учению о кумысе в санитарном и диэтическом отношении. — Казань, 1901. — 147 с.
- К вопросу о дыхании селезёнки. — Казань, 1904. — 26 с.
- О методе количественного определения форменных элементов крови в счётной камере. — СПб., 1906. — 42 с.
- Материалы к вопросу о движениях и иннервации селезёнки [Текст] : дис. на степ. д-ра медицины / Н. К. Горяев. — Казань : типо-лит. Имп. ун-та, 1910. — 186 с., 1 л. ил.
- К вопросу о лечении туберкулеза легких кумысом. — Казань, 1913. — 11 с.
- Об условных рефлексах селезёнки. — Казань, 1926. — 24 с.
Палемдымаш
- ↑ Рассказы о казанских учёных. Татарское книжное изд-во, 1983. — С. 176
- ↑ 1 2 3 Горяев Николай Константинович // Большая медицинская энциклопедия, под редакцией Петровского Б. В., 3-е издание
- ↑ 1 2 3 Горяев Николай Константинович (1875—1943) Архивысе копий 3 шыжа 2017 гыч // lvkgmu.ru
Литератур
- Билич И. Л. Профессор Николай Константинович Горяев, Казань, 1971, библиогр.
- Пеледыш тылзын 12 кечынже шочшо-влак
- 1875 ийыште шочшо-влак
- Алфавит почеш персоналий-влак
- Тюменьыште шочшо-влак
- Сӱрем тылзын 9 кечынже колышо-влак
- 1943 ийыште колышо-влак
- Озаҥыште колышо-влак
- Императорысо Озаҥысе университетын туныктышо-влакше
- МГУ-н медицине факультетшым тунем пытарыше-влак
- Императорысо Озаҥысе университетын шанче докторжо-влак
- РСФСР шанчын сулло пашаеҥже-влак
- Татар АССР-ысе шанчын сулло пашаеҥже-влак
- Алфавит почеш шанчыеҥ-влак