Тарасов, Александр Николаевич

РУВИКИ — эрыкан энциклопедий гыч материал
Александр Тарасов
Александр Николаевич Тарасов
Tarasov.jpg
Шочмо кече 1958 ий 8 ӱярня(1958-03-08) (68 ий)
Шочмо вер Моско ола, Совет Ушем
Гражданлык  Россий
 СССР
Паша сомыл социолог, серызе, кусарыше, философ
Сайт saint-juste.narod.ru

Александр Николаевич Тарасов (шоч. 8 ӱярня 1958, Моско) — совет да руш социолог, политолог да шола толкынан культуролог, публицист, писатель, философ. XXI курым тӱҥалтыш марте «Праксис» тӱшкаш пурышо да варажым Лондоныш эмигрироватлыше И. Месарош да икмыняр югослав философ-марксист-влак дене пырля шкенжым постмарксистлан шотлен[1][2]. Но XXI курымышто Э. Лакло, Ш. Муфф да нунын почешышт кайыше-влакын «постмарксизм» терминым шкаланышт поген налмеке А. Тарасов (тыгак Месарош да палемдыме югослав философ-влак семын) шкенжым тыге лӱмдымым чарнен[3].

Ончычсо политике паша

Тыгак ончо: Партия новых коммунистов да Неокоммунистическая партия Советского Союза

1972 ий декабрь — 1973 ий январьыште Василий Минорский дене пырля шолып «У коммунист-влакын партийышт» (ПНК) лӱман леворадикальный группым ыштен да 1973 ий кеҥежым тудын неформальный лидерже лийын. 1974 ийыште ПНК-н вес шолып леворадикальный «Шола школ» группа дене ушнымыж деч вара ушымо организаций «Совет Союзын Неокоммунистический партийже» (НКПСС) лӱмым налын, да Тарасов тудын ик вуйлатышыже лийын. Партийын теоретикше лийын, НКПСС-ын «Неокоммунизмын принципше-влак» (1974) программный документшым Тарасов возен[4][5][6][7].

1975 ийыште КГБ тудым арестоватлен, но НКПСС-ын делажым судыш пудымылан кӧра ончылгоч кучымо да ик ий спецпсихбольницыште лийме деч вара эрыкыш лукмо. Спецпсихбольницыште орландаралтын, а чынжым гын индыралтын (кырымаш, электросудорожный терапий, инсулиновый кома, кугу дозан нейролептик-влак гыч укол), тидлан кӧра эрыкыш тудо неле соматический чер-влак дене лектын (гипертонический чер, сустав-влакын да позвоночникын пуалын локтылалтмашышт, мокшын да поджелудочный железан черже-влак), чынжым гын, инвалид[4][8][9]. Эрыкыш лекме деч вара НКПСС-ым уэш ыштен, 1985 ий январьыште шаланымыж марте организацийын ик вуйлатышыже лийын[5][7]. 1988 ийыште кок кугыжаныш психиатрический комиссийын тергымекыже тӱрыс психически тазалан шотлымо[9].

Профессиональный пашаже

Шуко профессийым вашталтен: чертёжник, проектный институтышто (ЦНИИПСК) лаборант, Ваганьковский шӱгарлаште орол, машинист, котельный оборудованийым тӧрлышӧ слесарь, библиотекарь, редактор, фельдшер, газовый котельныйын операторжо, Москосо шыл комбинатын Рӱдӧ базыштыже бухгалтер, «Эрмитаж» театрыште осветитель, РАН пеленсе Шанче анализ рӱдерын шанче пашаеҥже, вузышто туныктышо, Россий Федерацийысе Шанче министерствын консультантше, газетыште политобозреватель, «Панорама» Информационно-шымлыше рӱдерын да айдемын праваже-влак шотышто Москосо бюрон экспертше да т. м. Кӱшыл экономический (ВЗФЭИ) да исторический (МКПИ, вара МКУ) образованийым налын, но тӱҥалше перестройко условийыште писын социолог да политолог семын профессионал лийын[7][10].

1988 ийыште Эрыкан Архивым негызлен (1990 ий гыч — «Эрыкан Архив — Эрыкан социологический службо»), 1991 ий гыч — «Феникс» У социологий да практический политикым шымлыше рӱдерын (ЦНСиИПП «Феникс») пашаеҥже, 2004 ий гыч — ЦНСиИПП «Феникс»-ын содиректоржо, 2009 ий февраль гыч — тудо рӱдерынак директоржо.

1984 ий гыч (псевдоним дене) йот элласе прессыште да самиздатыште выступатла. 1988 ий гыч эрыкан (псевдоним-влак дене), 1990 ий гыч — эрыкан да официальный прессыште (шке лӱмжӧ дене) савыкталтеш. Социологий дене 1100 утла публикацийын авторжо (тӱҥ шотышто самырык-влакын да образованийын проблемышт, конфликтым шымлымаш), политологий дене (кызытсе политический процесс, Российыште да йот эллаште политический радикализм, кугу тӱшкан толкын-влак), историй дене (революций толкын-влакын да партизан сар-влакын историйышт да теорийышт), культурологий дене («массовый культурын» проблемышт-влак, тӱвыра да цивилизаций-влак кокласе келшыдымаш-влак), экономике дене (таҥастарымашан шымлымаш-влак). Тыгак сылнымут да кинокритик семын выступатла (кызытсе сылнымут да кинопроцесс, «массовый культура» да политика, 60-70-ше ийласе кинематографын историйже да теорийже). Российыште эн ончыч[11] самырык-влакын наци-скинхед субкультурыштым шымлен да возен.

Ультраправый идей ден организаций-влакын футбол фанат-влакын субкультурышкышт влиянийым ыштымылан пӧлеклалтше Российысе икымше серьёзный шымлымашын авторжо (2009 ий, ноябрь — 2010 ий, январь)[12].

А. Н. Тарасовын пашаже-влак, Россий деч посна, США-ште, Канадыште, Великобританийыште, Францийыште, ФРГ-ште, Нидерландлаште, Швейцарийыште, Швецийыште, Норвегийыште, Италийыште, Испанийыште, Грецийыште, Финляндийыште, Венгрийыште, Чехийыште, Сербийыште, Индийыште, Японийыште, Кечывалвел Корейыште, Таиландыште, Сингапурыште, Аргентиныште, Панамыште, Кечывалвел Африкыште, Мароккошто, У Зеландийыште, Эстонийыште, Латвийыште, Литваште, Белоруссийыште, Казахстаныште, Молдавийыште, Грузийыште, Азербайджаныште, Кубышто, Реюньонышто да Украиныште, тыгак признанийым налдыме ПМР-ыште да ДНР-ыште савыкталтыныт[13][14][15][16][17][18][19][20][21][22][23][24][25][26].

2014 ий гыч А. Н. Тарасов нерген биографический справке кажне ийын лекше Marquis Who’s Who in the World изданийыште савыкталтеш[27].

Мер паша

1993 ийын икымше пелыштыже кажне ийын лекше «Дом Союзов» журналын кумыт гыч ик редакторжо лийын, тудо Москосо профсоюз федерацийын (МПФ) «Солидарность» газетшын негызешыже лектын. Журнал 30 тӱжем экземпляр тираж дене лектын. 1 №-ан журналыште лудшо-влак деке ӱжмашыште Тарасов «Дом Союзов»-ын шке ончылныжо «социалистический шонымашым уэмдыме» да «кызытсе условийлан келшыше теорийым ыштыме» задачым шындымыж нерген увертарен. Журналын вич номерже лектын, вара тудым «Солидарностьын» тӱҥ редакторжо Андрей Исаев МПФ-н политике линийыжлан келшыдымылан, вес семынже, «уто» радикализмлан, петырен[28].

1993 ийын кокымшо пелыштыже — «Рабочее действие» газетын редколлегий членже, 1993—1994 ийлаште — «Вуглускр» контркультурный журналын редколлегий членже. 1990-ше ийла кыдалне — студент-влакын «Студенческая защита» радикальный профсоюзыштын политический советникше[29].

1995 ий 4 ноябрьыште Тарасов ӱмбаке шке пӧртшӧ воктене кержалтыныт. Палыдыме еҥ-влак, Тарасовым фамилийже дене кычкыралын, тудым ушым йомдарымешкыже кыреныт, вара тудын паспортшым налын, но кугу сумма оксам да шерге арвер-влакым налде, шылыныт. Кержалтме факт почеш уголовный пашам почмо, но титакан-влакым муын огытыл[30][31][32][33][34][35].

1999 ийыште Тарасов США-н примерже почеш Российыште иноагент статусым ышташ да тиде статусым налше-влак ваштареш келшыше репрессий-влакым ышташ йодын[36][37].

2008 ийыште неонацист-влак Тарасовым праворадикальный сайтлаште савыкталтше руш калыкын тушман-влакшын спискышкыже пуртеныт, нуно физический пытарымашке логалыт[38][39].

2011 ийыште «Наши» толкын тудым толкынын, Василий Якеменкон да Владимир Путинын «168 эн йырнык тушманышт» спискыш пуртен[40][41][42][43][44].

Российын анархист кругыштыжо Тарасов анархизмым радам дене критиковатлыше семын палыме — эн ончыч анархистский практикым (кудым саскадымылан да перспективдымылан шотла), да икмынярже теорийымат (кудым тоштемшылан да научный огыллан шотла)[45]. Тиде критика анархист-влак коклаште Тарасов деке шылтыдыме ужмышудымашым луктын[46].

2011 ий декабрь — 2012 ий февральысе митинг-влаклан тореш лийын, шола могыр гыч критиковатлен, нуным тыгыде буржуазийын да «потребитель-влакын бунтышт» семын аклен, Российысе шола-влакын цельышт да задачыштлан тушманле улшо да капитализм ваштареш революционный кучедалмаш деке нимогай отношениян улмылан шотлен[47].

2002—2012 ийлаште «Скепсис» журналын (а 2003 ий май гыч — сайтынат) пашашкыже чолган ушнен (тиде фактым кумдан палдарыде)[48][49]. Журналыште (сайтыште) публикаций ужашлан вуйын шоген, автор да кусарыше-влак дене редактор да куратор семын пашам ыштен[50]. «Скепсисын» политический да теоретический линийыжлан ойыртемалтше влиянийым ыштен, тидым журналын да сайтын программный документше гыч ужаш лиеш, кушто Тарасовын тыгай теоретический положенийже-влак палемдалтыныт: бюрократ-буржуазийым кызытсе Российын вуйлатыше классше семын палемдымаш; Российым мӧҥгеш кушшо периферийный капитализмын обществыже семын аклымаш; «интеллектуал» да «интеллигенций» умылымаш-влакым шелмаш; Российысе шола толкынын «кружок деч ончычсо кӱкшытшым» палемдымаш да т. м. Тидын деч посна «Скепсисын» программный документыштыже Александр Тарасовын вич произведенийжылан ссылка уло[51]. Тыгак Тарасов «Скепсисын» «болотный выступленийже-влаклан» пӧлеклалтше «Шорвондыш ида тошкал!» манифестшын ик авторжо семын палыме[52], да тушко пашаште, тунемме да илыме верыште ӱлылсӧ «ваштареш шогышо-влакын ячейкыштым… ышташ кӱлмӧ нерген положенийым пуртен»[7][52].

2012 ийыште Тарасов «Скепсис» гыч Юрий Семёновын тунемшыже да почешыже кайше редакцийын шукырак ужашыже дене идеологический да политический ойыртемлан кӧра каен. Тидын деч ончыч Тарасовын да Семёновын калык ончылно ӱчашымашышт лийын[53][54][55].

Тарасовын шонымыж почеш, «СССР-ыште нимогай социализм лийын огыл»[56]; а «сталинизм да тушеч ышталтше-влак (маоизм, ходжаизм да тулеч моло) диалектичный огытыл, а марксизм — тиде диалектический материализм…»[57]

2014 ийыште Тарасов Киевысе Майдан ваштареш чолган шоген: «майданофашизмлан полшымылан вашешташ логалеш»[58].

Тарасов калык ончылно Донбассысе вашшогымаш-влакым чынлан шотлен:

Донбасс могырым тиде империализм, колоний ваштареш шогышо да калыкым эрыкыш лукшо сар. Калыкым эрыкыш лукшо сар, определений почеш, чын верч шогышо сар. <...> кӧ шкенжым «шолалан» шотла, но Донбасс калыкын Киевын режимже ваштареш шогышо саржым сайлан огеш шотло, — тудо але ораде, але касвел империализмын чын агентше[59].

ДНР ден ЛНР-ым критике деч арален:

...шола-влакын ДНР ден ЛНР нерген «властьым оружий дене кучышо да тынысле меркалык могырым влиянийым шиждыме "военный хунта-влак"» манын ӧпкелымыштлан нимогай тӱткышым ойыраш огеш кӱл[60].

Тыгак Россий верч шогышо «Боротьба» организацийым арален:

«Боротьба»-н Россий верч шогымо позицийым кучымыж нерген палемдымаш пеш ӱшандарышын коеш. Умылаш веле огеш лий, кушто криминалже[61].

Сылнымут-савыктыш пашаже

1992 ий гыч писатель семын шотлалтеш (прозаик да поэт), 1997 ий гыч — кусарыше семын (англичан да испан йылме гыч).

2000 ийысе «Дружба народов» журналын[62], 2001 ийысе «Юность» журналын да 2011 ийысе «Октябрь» журналын премийыштын лауреатше[63][64][65][66].

2002 ийыште «Час „Ч“. Современная мировая антибуржуазная мысль» книга серийын («Гилея» савыктыш); 2005 ийыште — «Klassenkampf» книга серийын (Борис Кагарлицкий дене соредактор, «Ультра. Культура» савыктыш); 2006 ийыште — «роЗА РЕВОлюций» книга серийын («Культурная Революция» савыктыш) ик негызлышыже, чумырышыжо да шанче редакторжо лийын. Серийлаште кызытсе (тӱҥ шотышто йот элласе) шола мер-политике сылнымут савыкталтын.

Тиде серий-влак деч посна Тарасов кумдан палыме шола шонымашан представитель-влакын, нунын коклаште Лев Троцкийын[67], Ален Бадьюн[68], Корнелиус Касториадисын[69] произведенийыштын шанче редакторжо да комментаторжо улеш.

Испан йылме гыч кусарыше семын Эрнесто Че Геваран[70][71], Фидель Кастрон[72], Карлос Фонсекан[73] да моло латиноамериканский революционер-влакын текстыштым кусарымаште специализироватлалтеш.

Сочинений-влак

  • Провокация. Версия событий 3—4 октября 1993 г. в Москве. — М.: Центр новой социологии и изучения практической политики «Феникс», 1993.
  • Правда о Югославии. — Пермь: ОПОР, 1993. (В соавторстве.)
  • Провокация. Версия событий 3—4 октября 1993 г. в Москве. — Постскриптум из 1994-го. — М.: Центр новой социологии и изучения практической политики «Феникс», 1994.
  • Политический экстремизм в России. — М.: Информационно-экспертная группа «Панорама», 1996. (В соавторстве.)
  • Политический экстремизм в России. — М.: Институт экспериментальной социологии, 1996. ISBN 5-87637-043-6. (В соавторстве.)
  • Левые в России: от умеренных до экстремистов. — М.: Институт экспериментальной социологии, 1997. ISBN 5-87637-006-1. (В соавторстве.)
  • Очень своевременная повесть. Феминистка как стриптизёрша: культурологический анализ. — М.: Издательство Академии Искусства и Науки XXI века «Норма», 1999. ISBN 5-85302-194-X.
  • Революция не всерьёз. Штудии по теории и истории квазиреволюционных движений. — Екатеринбург: Ультра.Культура, 2005. ISBN 5-9681-0067-2.
  • Страна Икс. — М.: АСТ; Адаптек, 2006. ISBN 5-17-032525-8; другое издание: 2007. ISBN 5-17-040213-9.
  • Le rouge et le noir. Extrême droite et nationalisme en Russie. — P.: CNRS Editions, 2007. ISBN 978-2-271-06505-6. (В соавторстве.)
  • Fromm E. Marksın insan konsepsiyası. — Tarasov A. XX əsr radikalı üçün Erix Fromm irsi. — Bakı: Solfront, 2012. ISBN 978-9952-444-73-5.

Цитате-влак

  • Шола вий-влак кызытсе шке семын чоҥалтше тӱнямбал вияҥмашын сценарийжым чарен огыт керт гын (вияҥше капиталистический эл-влакын нужналык, шужымаш, сар, чер да аяртыме пӱртӱс деч орланыше «кумшо тӱнясе» моло эл-влак кӱшеш илыше тӱнямбал империйым ыштымышт — кушто сайын кочкын илыше мещан тӱшка, куштылемдыме тӱвыра да шӱм-чон йодмашан, шкеныштын чапле илыш кӱкшытыштым да комфортыштым оружий дене «кумшо тӱня»-се «дикарь-влак» деч аралаш ямде улшо «кокла класс», илат) — мландысе цивилизацийым катастрофо вуча. (1996)
  • Традиционный шола-влак шкеныштым пытареныт — организаций денат, идей денат. Самырык-влак тидым шижыт — да уым кычалыт. Нуно комсомолын варасе брежневизм жапысе совет учебник-влак гоч темлыме Маркс деке ынешт кай. (2003)

Палемдымаш

  1. ↑ Полемика с Александром Шубиным Архивысе копий 8 ага 2021 гыч // Тарасов А. Н. Революция не всерьёз. Штудии по теории и истории квазиреволюционных движений. — Екатеринбург: Ультра. Культура, 2005. — С. 257. — ISBN 5-9681-0067-2
  2. ↑ Сакральная функция революционного субъекта. Встреча в Византийском клубе 20 апреля 2001 года. Интервью Аркадия Малера с Александром Тарасовым. Тергыме кече: 16 шорыкйол 2009. Архивлыме 15 шорыкйол 2013 ий.
  3. ↑ Паульман В. Ф. Танцы вокруг парового котла Архивысе копий 4 сӱрем 2020 гыч // Библиотека Максима Мошкова
  4. ↑ 1 2 Fäldin H. Neokommunistiska partiet. Okänd sida av Sovjetunionens vänster oppositions historiens // Medborgaren. — № 12.
  5. ↑ 1 2 Roßbach K. Kontrkulttuuri Neuvostoliittossa: hippien ja neokommunistien välillä // Sosiaalinen arkkisto. — № 1.
  6. ↑ Asenbaum H. Viele Dritte Wege. Alternative Demokratiekonzepte der russischen Informellenbewegung in den Perestroika-Jahren // Momentum Quarterly. — 2012. — Т. 1, № 4.
  7. ↑ 1 2 3 4 Лачин. Король двух гетто. Тергыме кече: 7 кылме 2015. Архивлыме 29 идым 2015 ий.
  8. ↑ Erlich R. Soviet Dissidents. Gone with the wind of change // Chicago Tribune. — 11.11.2001.
  9. ↑ 1 2 Тарасов А. Н. Возвращение на Лубянку: 1977-й // Неприкосновенный запас. — 2007. — № 2. Архивлыме 20 кылме 2015 ий.
  10. ↑ Тарасов Александр Николаевич. Agentura.ru. Тергыме кече: 5 кылме 2015. Архивировано из оригинала 21 ӱярня 2015 ий.
  11. ↑ Первые публикации: Тарасов А. Н. Скинхэды // Алфавит. — 1998. — № 2. Тарасов А. Н. Тараканы со свастикой. Комментарий политолога // Алфавит. — 1998. — № 2. Тарасов А. Н. На чёрных джинсах не видны грязь и кровь // Отечество. — 5.01.1999.
    Первые итоговые публикации: Тарасов А. Н. Skinheads au naturel. Интервью с комментариями // Неприкосновенный запас. — 1999. — № 5. Тарасов А. Н. Порождение реформ: бритоголовые, они же скинхеды. Новая фашистская молодёжная субкультура в России // Свободная мысль-XXI. — 2000. — № 4, 5. Архивлыме 20 шыжа 2021 ий.
  12. ↑ Тарасов А. Н. Субкультура футбольных фанатов в России и правый радикализм Архивысе копий 9 ӱярня 2011 гыч // Русский национализм между властью и оппозицией. Сборник статей. — М.: Центр «Панорама», 2010. — ISBN 978-5-94420-039-6
  13. ↑ Английский/English. Тарасовщина. Тергыме кече: 9 сорла 2020. Архивлыме 10 сӱрем 2020 ий.
  14. ↑ Украинский/Ukraniain/Украïньска. Тарасовщина. Тергыме кече: 9 сорла 2020. Архивлыме 10 сӱрем 2020 ий.
  15. ↑ Немецкий/German/Deutsch. Тарасовщина. Тергыме кече: 9 сорла 2020. Архивлыме 10 сӱрем 2020 ий.
  16. ↑ Испанский/Spanish/Español. Тарасовщина. Тергыме кече: 9 сорла 2020. Архивлыме 10 сӱрем 2020 ий.
  17. ↑ Итальянский/Italian/Italiano. Тарасовщина. Тергыме кече: 9 сорла 2020. Архивлыме 10 сӱрем 2020 ий.
  18. ↑ Шведский/ Swedish/Svenska. Тарасовщина. Тергыме кече: 9 сорла 2020. Архивлыме 10 сӱрем 2020 ий.
  19. ↑ Литовский/Lithuanian/Lietuvių. Тарасовщина. Тергыме кече: 9 сорла 2020. Архивлыме 10 сӱрем 2020 ий.
  20. ↑ Чешский/Czech/Český. Тарасовщина. Тергыме кече: 9 сорла 2020. Архивлыме 10 сӱрем 2020 ий.
  21. ↑ Корейский/Korean/한국어. Тарасовщина. Тергыме кече: 9 сорла 2020. Архивлыме 10 сӱрем 2020 ий.
  22. ↑ Латышский/Latvian/Latviešu. Тарасовщина. Тергыме кече: 9 сорла 2020. Архивлыме 10 сӱрем 2020 ий.
  23. ↑ Сербский/Serbian/Српски. Тарасовщина. Тергыме кече: 9 сорла 2020. Архивлыме 10 сӱрем 2020 ий.
  24. ↑ Азербайджанский/Azerbaijani/Azərbaycanca. Тарасовщина. Тергыме кече: 9 сорла 2020. Архивлыме 10 сӱрем 2020 ий.
  25. ↑ Грузинский/Georgian/ქართული. Тарасовщина. Тергыме кече: 9 сорла 2020. Архивлыме 10 сӱрем 2020 ий.
  26. ↑ Венгерский/Hungarian/Magyar. Тарасовщина. Тергыме кече: 9 сорла 2020. Архивлыме 10 сӱрем 2020 ий.
  27. ↑ Who's Who in the World 2014. — 31rd Edition (Classic). — Chicago, 2013. — ISBN 13: 978-0837911526. Архивысе копий 27 вӱдшор 2016 гыч
  28. ↑ Потапов В. Дом Союзов // Община. — № 49.
  29. ↑ Тарасов А. Молодежь России: "No Future"? // RWCDAX. — № 2. Архивлыме 6 сорла 2015 ий.
  30. ↑ Панфилов О. Нарушения прав журналистов и прессы на территории СНГ: ноябрь, 1995 год // Независимая газета. — 14.12.1995.
  31. ↑ Баранов А. Пострадали… незаметно. Террор против левой прессы // Правда. — 9.11.1995.
  32. ↑ Избит неизвестными… // Общая газета. — 1995. — № 51.
  33. ↑ Мониторинг Фонда защиты гласности: ноябрь 95 // Законодательство и практика средств массовой информации. — 1995. — № 12.
  34. ↑ Неизвестные, избившие Александра Тарасова, отобрали у него паспорт // ИМА-пресс. — 6 ноября 1995.
  35. ↑ Избит политолог Экспертной группы «Панорама» // Молодёжный канал — Горячая линия. — 6 ноября 1995.
  36. ↑ О промотавшихся «отцах» постсоветского коммунизма — LENIN CREW
  37. ↑ Молодежь как объект классового эксперимента. Статья 2. // Александр Тарасов
  38. ↑ Жертвы большой игры (список сайта vdesyatku.net) — Антикомпромат. Ру Архивысе копий 7 теле 2017 гыч  (Ончымо кече: 18 шыжа 2010)
  39. ↑ Кузьмин А. Г. Русский радикальный национализм в современной России: традиции и эволюция. — Сыктывкар: Издательство Сыктывкарского государственного университета, 2011. — С. 218. — ISBN 978-5-87237-761-0.
  40. ↑ Потупчикгейт. 168 самых врагов режима по версии эксперта Росмолодёжи Архивировано 2 кылме 2014 года.
  41. ↑ 168 самых мерзких врагов. Тергыме кече: 8 пургыж 2012. Архивлыме 7 пургыж 2012 ий.
  42. ↑ Враги Режима
  43. ↑ Список врагов, составленный нашистами. Тергыме кече: 8 пургыж 2012. Архивлыме 9 сӱрем 2012 ий.
  44. ↑ Моисеев В. Попутчики Потупчик. [Русский репортёр (6 пургыж 2012). Тергыме кече: 4 кылме 2017. Архивлыме 7 кылме 2017 ий.
  45. ↑ Тарасов А. Н., Черкасов Г. Ю., Шавшукова Т. В. Левые в России: от умеренных до экстремистов. — М., 1997. — С. 18–36, 38–41, 48–49, 51–56, 60, 62–65, 81–83, 87-90, 190–195, 204–208, 211–213.; Тарасов А. Н. Революция не всерьёз. Штудии по теории и истории квазиреволюционных движений. — Екатеринбург, 2005. — С. 10–12, 14, 21-23, 40–66, 69–81, 84–88, 95–101, 121–124, 129–137, 151–153, 157–169, 209–214, 217–220, 226–235, 242–248, 409, 410.; Тарасов А. Н. Мать беспорядка // Неприкосновенный запас. — 2009. — № 5. Архивлыме 27 вӱдшор 2010 ий.
  46. ↑ Акай Л. Анархисты и «леваки»: почувствуйте разницу! // Наперекор. — № 8. Книга политолога Врунгеля. Полное морально-политическое единство в одном отдельно взятом вопросе // Орган московских анархистов. — 1998. 22 апреля.
  47. ↑ * Тарасов А. Н. Бунт кастратов Архивысе копий 8 теле 2012 гыч // Русский журнал. 22 декабря 2011. (копия Архивысе копий 8 пургыж 2012 гыч) * Тарасов А. Н. …посильнее «Фауста» Гёте! Архивысе копий 8 пургыж 2012 гыч
  48. ↑ Тарасов А. Н. Ответы на вопросы журнала «Финиковый компот». Тергыме кече: 31 ӱярня 2016. Архивлыме 15 вӱдшор 2016 ий.
  49. ↑ Тарасов А. Н. От Ленина к Сталину: партийная идеология как стимул советской философии. Тергыме кече: 31 ӱярня 2016. Архивлыме 15 вӱдшор 2016 ий.
  50. ↑ Тарасов А. Н. Самодеятельность. Тергыме кече: 31 ӱярня 2016. Архивлыме 14 сорла 2020 ий.
  51. ↑ Платформа «Скепсиса». Тергыме кече: 31 ӱярня 2016. Архивлыме 2 вӱдшор 2016 ий.
  52. ↑ 1 2 «Не наступать на грабли!» Тергыме кече: 31 ӱярня 2016. Архивлыме 10 вӱдшор 2016 ий.
  53. ↑ Тарасов А. Н. Опять тупик // «Русский журнал» Архивысе копий 13 вӱдшор 2016 гыч, «Скепсис» Архивысе копий 10 вӱдшор 2016 гыч
  54. ↑ Семёнов Ю. И. Дилетантизм против науки. Тергыме кече: 31 ӱярня 2016. Архивлыме 5 вӱдшор 2016 ий.
  55. ↑ Тарасов А. Н. Не Мировая война, а Мировая революция // «Сен-Жюст» Архивысе копий 15 вӱдшор 2016 гыч, «Скепсис» Архивысе копий 10 вӱдшор 2016 гыч
  56. ↑ Александр Тарасов. На стороне Ацтеков. Послание моему редактору Антону Баумгартену
  57. ↑ Истории, которые у нас не пишутся — Журнальный зал
  58. ↑ Троянские ишаки и Украина как полигон. Часть 2
  59. ↑ Какой характер носит война в Донбассе?
  60. ↑ Некоторые украинские левые и война в Донбассе
  61. ↑ Троянские ишаки и Украина как полигон. Часть 2
  62. ↑ Radio Liberty — Culture News. 1 февраля 2001. Тергыме кече: 3 ӱярня 2009. Архивлыме 2 кылме 2014 ий.
  63. ↑ Журнал "Октябрь" выбрал лучшие публикации 2011 года, 2011-12-19, <https://web.archive.org/web/20111220215241/http://www.mk.ru/culture/news/2011/12/19/654366-zhurnal-quotoktyabrquot-vyibral-luchshie-publikatsii-2011-goda.html>. Тергыме: 2 теле 2012. 
  64. ↑ Журнал "Октябрь" выбрал лучшие публикации 2011 года, 2011-12-19, <https://web.archive.org/web/20120114182937/http://lenta.ru/news/2011/12/19/october/>. Тергыме: 27 теле 2011. 
  65. ↑ Литературный журнал «Октябрь» вручил премии за лучшие публикации 2011-го года, 2011-12-21, <https://web.archive.org/web/20170417070537/http://novostiliteratury.ru/2011/12/konkursy/literaturnyj-zhurnal-oktyabr-vruchil-premii-za-luchshie-publikacii-2011-go-goda/>. Тергыме: 16 вӱдшор 2017. 
  66. ↑ Зайцев П (2011-12-22), "Октябрь" в декабре, <https://web.archive.org/web/20141102220643/http://www.rg.ru/2011/12/22/oktajbr.html>. Тергыме: 30 теле 2011. 
  67. ↑ Антология позднего Троцкого. — М.: Алгоритм; Эксмо, 2007. — 606 с. — (Философский бестселлер). — ISBN 978-5-9265-0313-2.
  68. ↑ Бадью А. Можно ли мыслить политику? — Краткий трактат по метаполитике. — М.: Логос, 2005. — 239 с. — ISBN 5-8163-0068-7.
  69. ↑ Касториадис К. Воображаемое установление общества. — М.: Гнозис; Логос, 2003. — 479 с. — ISBN 5-8163-0047-4.
  70. ↑ Че Гевара Э. Партизанская война как метод. Saint-Juste. Тергыме кече: 10 кылме 2017. Архивлыме 14 сорла 2020 ий.
  71. ↑ Че Гевара Э. Послание народам мира, отправленное на Конференцию трех континентов. Saint-Juste. Тергыме кече: 10 кылме 2017. Архивлыме 11 кылме 2017 ий.
  72. ↑ Кастро Ф. Вступительная речь на открытии IV съезда Коммунистической партии Кубы. Saint-Juste. Тергыме кече: 10 кылме 2017. Архивлыме 11 кылме 2017 ий.
  73. ↑ Фонсека К. Послание народу Никарагуа. Saint-Juste. Тергыме кече: 10 кылме 2017. Архивлыме 11 кылме 2017 ий.

Литератур

  • Неомарксизм / Дмитриев А. Н., Гловели Г. Д. // Нанонаука — Николай Кавасила. — М. : Большая российская энциклопедия, 2013. — С. 425—427. — (Большая российская энциклопедия : [в 35 т.] / гл. ред. Ю. С. Осипов ; 2004—2017, т. 22). — ISBN 978-5-85270-358-3.

Кылвер-влак

"https://mhr.ruwiki.ru/w/index.php?title=Тарасов,_Александр_Николаевич&oldid=1231801" гыч налме